Bachir Znagui schrijft naar aanleiding van de massale demonstratie tegen de oorlog in Irak over hoe Marokkanen aankijken tegen Amerika en de Amerikanen: "Honderdduizenden Marokkanen hebben zondag gedemonstreerd tegen de agressie van de Verenigde Staten en Groot-Brittanië tegen Irak. Wederom werd de Amerikaanse houding in deze internationale crisis veroordeeld. Het zou echter een miskenning zijn van de realiteit om dit te bestempelen als de haat van de Marokkanen tegen Amerika en Engeland of tegen dat vage "Het Westen". De Marokkanen die quasi-unaniem tegen de oorlog zijn, benadrukken dat ze niks hebben tegen het Amerikaanse volk.

Tijdens de demonstratie riepen de Marokkanen vooral de Amerikaanse publieke opinie, de politieke instanties, de media en de burgerbeweging op om met de besluitnemers te praten en hun doorgeslagen machtsvertoon wat te beteugelen. De meeste Marokkanen vinden dat de grootste wereldmacht op militair en politiek niveau een enorme verantwoordelijkheid heeft om de vrede en veiligheid in de wereld te handhaven en gelijkheid tussen de landen na te streven. Als er op dit moment geen doden vielen in Irak, hadden we kunnen lachen om het gedrag van de Amerikaanse regeringsleden die, leugen na leugen, moeite doen om het Amerikaanse volk te overtuigen met de meest weerzinwekkende onzin. De Marokkanen hebben echter vertrouwen in de democratische instellingen van Amerika en in de intelligentie van de mensen van dat grote land, om het zinloze en immorele bloedvergieten dat gaande is te stoppen. God bless Irak en Amerika."  

"De Amerikaanse en Engelse strijdkrachten zijn tot de conclusie gekomen dat dit geen picknick is, en dat ze niet met rozen worden ontvangen zoals Richard Perle (de architect van deze oorlog) als waanidee had verkondigd."

"Overigens toont diens ontslag duidelijk de grote verdeeldheid in het Pentagon en tevens de complexiteit van de kwestie waarin het verzeild is geraakt. Het lijdt geen twijfel dat de VS en Groot-Brittanië in een militair, politiek en sociologisch dilemma zijn verwikkeld.

Zou het daarom niet verstandig zijn van beide zijden om gehoor te geven aan de oproep tot wijsheid die president Mubarak heeft gedaan en waarin hij zegt dat de diplomatieke oplossing de beste is? Vandaag is een oplossing moeilijk, maar morgen onmogelijk," Aldus Al Ahram. 

Turkije en de VS zijn overeengekomen dat het Turkse leger Noord-Irak niet zal binnentrekken als daar geen reden voor is. De VS heeft de garantie gegeven dat Koerdische groepen onder haar leiding zullen opereren en dat ze niet Kirkuk zullen binnengaan.

Ook Celal Talabani, leider van de Patriottische Unie van Koerdistan, verklaarde dat er overeenstemming was bereikt met de Irak-adviseur van Bush, Zalmay Halilzad, en dat Turkse soldaten Noord-Irak niet zullen binnengaan. Talabani zei op de Libanese televisie dat hij op drie punten overeenstemming had bereikt met Halilzad, en dat het belangrijkste punt was "dat Turkse soldaten het gebied niet zullen binnengaan". Talabani zei verder: "Het tweede punt is dat er na Saddam een democratische regering komt en dat de oppositie een coalitie zal vormen. Het derde punt is dat ook zal worden gezorgd voor de deelname aan het bestuur van organisaties buiten de oppositie."  

"Volgens een commentaar in Al Khaleej heeft de 'media-generaal' de leiding over de oorlog in Irak.
"Sinds het einde van de Vietnamoorlog biedt de Amerikaanse legerleiding internationale journalisten de mogelijkheid om zich bij Amerikaanse fronttroepen te voegen om zich te kunnen voorzien van alle bruikbare informatie. In navolging hiervan heeft de Iraakse politieke leiding, tegen haar gewoonte in, de persvrijheid flink verhoogt en verzekerd alle vragen van de journalisten te beantwoorden. Daardoor is er de afgelopen weken een mediaoorlog ontstaan waaruit Irak als winnaar naar voren is gekomen, ondanks het enorme Amerikaanse publiciteitsbudget."