 |
 |
|
Week
14: Stadsboerderij Almere
Vrijdag 4 april bezocht ik de Stadsboerderij in Almere. Tineke en Tom
zijn de trotse bezitters van deze boerderij bevindt zich op landgoed De
Kemphaan; voorheen bestemd als villawijk, maar nu in gebruik als
stadsnatuurgebied. Met 150 ha akkerbouw en honderd zoogkoeien, een
eigen vleesverkooppunt en twee kinderen, functioneert de biologische
boerderij ook als bezoekadres voor de 'stadsmensen' die op elk moment
van de dag een kijkje in de potstal kunnen nemen. Ook hier loopt van
alles door elkaar heen. Van het repareren van machines, het toespreken
van peuters, kleuters en pubers tot telefoneren en het verzorgen van de
eigen vleesverkoop. En hoewel ik waarschijnlijk de helft nog niet eens
heb opgenoemd, heb je toch niet het gevoel dat er continu haastig van
alles moet gebeuren.
Het aparte van Tom en Tineke is dat ze beiden niet uit een
boerenfamilie komen, maar zelf de ambitie hadden om boer te worden.
Beiden hebben een landbouwopleiding achter de rug en zijn via het
pachten van bedrijven, stallen en grond uiteindelijk in Almere beland.
De drang voor een verplichte overname van een familiebedrijf is er
nooit geweest. Dat maakt een boerenbestaan toch iets anders dan wanneer
er een eeuwenoude traditie aan vooraf is gegaan.
Tigo is drie jaar en sjouwt met Tineke of Tom over de boerderij. In de
stal, keuken of buiten, hij volgt zijn ouders met belangstelling.
Voordat er 's middags gegeten wordt, mag hij de eitjes bij de kippen
gaan halen. Heel lief krijg ik het schoonste maar tevens kleinste eitje
toebedeeld. Voor op de boterham. Ik kan er maar beter van genieten,
aangezien het nog maar de vraag is of er dit jaar tijdens pasen wel
eieren aan te pas komen.
Op de vraag of de liefde voor een dier of een gewas even groot is,
formuleert Tom zijn antwoord diplomatiek. Zijn passie voor het boerzijn
ligt bij de veelzijdigheid van het vak. De uitdaging zit hem in de
omgang met zowel mens, dier en de natuur als met machines en techniek.
Dieren geven affectie waar geen kropsla tegen op kan, maar redden zich
bij goede verzorging grotendeels zelf. Daarentegen is het
landbouwtechnisch gezien een uitdaging om gewassen op de juiste en
gezonde manier te telen.
De koeien staan nu nog op stal, maar vertrekken binnenkort naar een
ander 'besloten' landgoed verderop, waar ze vrij in het bos en natuur
kunnen grazen. Dit soms tot ergernis van toeristen die op weg naar het
strand hun geavanceerde stationcar met op de achterbank jengelende
kinderen niet over een wegversperrende koe kunnen manoevreren. De
koeien verblijven daar tot en met het eind van de zomer. In die tijd
hebben Tineke en Tom al hun handen vol met de gewassenteelt. Hiervoor
werken ze samen met verschillende lokale vluchtelingenopvangcentra's
die zeer gemotiveerde werknemers levert.
Aan het eind van de dag, inmiddels zijn er ook twee appeltaarten
gebakken voor een op stapel staande verjaardag, moet ik zorgen dat ik
mijn bus niet mis die maar een keer per uur vertrekt. Nog snel koop ik
twee biologische biefstukken (voor de AH-prijs voor 1) en laat 'De
Kemphaan' achter me.
|
|
 |
 |
