Burgerboeren

Vervolg research week 7
Naarmate mijn onderzoek duurt, wordt mijn oorspronkelijke idee 'het maken van een reeks portretten' steeds ingewikkelder. Enerzijds probeer ik grip te krijgen op 'wat een boer een boer maakt' -er blijken nogal wat varianten 'boeren' te zijn-, anderzijds probeer ik te verwoorden wat ik dan precies van dat boerenbestaan wil laten zien.
Na een gesprek gevoerd te hebben met Tonnie Verrijdt, ex-boerin en coordinatrice van het Z.O.B. (Zelfhulp Organisatie Boeren), ben ik een stapje verder. Afgezien van het feit dat mij een weekend vol met documentatiemateriaal toegestopt werd, heb ik veel van mijn vragen beantwoord gekregen.

Wat wil ik laten zien:

- Boerenbestaan is lastig en moeilijk en vereist bovendien veel doorzettingsvermogen; (vooral in actuele situatie; denk aan bedrijfsbeeindigingen die plaatsvinden over de gehele agrarische linie)
- 'Boeren'- is een manier van leven; risicovol en hardwerken (Voorbeeld daarvan de categorie boeren die erin slagen hun bedrijf voort te zetten)
- Nederland trots zou moeten zijn op haar boeren en tuinders;
- Het gemeengoed van de burger en boer: voedselveiligheid staat voorop;
- De Boer is er voor burger en andersom; wederzijds respect is nodig. (Denk aan biologisch boeren (kleine groep); voor sommigen een noodzakelijke ommezwaai, voor anderen een hobby)

Maar bovendien moet het een 'persoonlijk boerenportret' worden. Ik realiseer me dat het onmogelijk is om de gehele boerensector te doorgronden. Noodzakelijk is dat ik 1 'aspect' eruit licht en dat gedetailleerd communiceer. Dat vereist bij visualisering van het huidige 'boerenbestaan' een strenge selectie van de boeren die ik wil laten portretteren.

Vorm
Het liefst zou ik met de camera (lees film- of video-) op stap gaan, maar gezien het feit dat ik in mijn eentje opereer, zou dat qua regie van geluid en beeld nogal ingewikkeld kunnen zijn. Het concept van Colors zie ik ook als mogelijkheid.
-visueel materiaal volgt nog, evenals gesprekken met 'stichting milieubewustzijn' en met een biologische boer en wethouder-

Karosta

Na mijn video-materiaal bekeken te hebben, denk ik te weten wat ik ermee wil zeggen. De geschiedenis van Karosta is gelaagd en gefragmenteerd - een periode van imperialistisch Rusland (tsarentijd) opgevolgd door de 1e Wereldoorlog die gepaard ging met een Duitse bezetting en eindigde met 2 decennia's van onafhankelijkheid. Vervolgens brak WO2 uit en viel Letland zowel in Russische en Duitse handen en tenslotte de periode van Russificatie en het Sovjet regime dat eindigde in 1992 met de huidige Onafhankelijkheid. Continu heeft men zich beziggehouden met de opbouw van de ene periode, de afbraak van de vorige en het verval van de voorafgaande perioden. Sporen werden zoveel mogelijk uitgewist, gebouwen wisselden van eigenaar, maar bleven bewoond. Nu, na tien jaar onafhankelijkheid, staan veel gebouwen leeg -een nieuwe bezetting bleef immers uit- en tonen de sporen van de afgelopen eeuw. Hoewel het al tien jaar geleden is dat het Sovjetleger wegtrok, zijn de sporen van hun vertrek nog vers. Enerzijds doordat de achterblijvers van de laatste 'bezetter' gedwongen achterbleven in een langzamerhand verpauperende wijk en alle duurzame materialen uit huizen sloopten voor eigen gebruik. Lagen behang vertellen de verhalen van de verschillende bewoners, zichzelf waarschijnlijk niet eens bewust van het feit dat hun voorgangers hun eigen vijanden waren. De gebouwen zijn al die tijd getuige geweest van deze ontwikkelingen en herbergen meer verhalen dan welke historicus zich kan voorstellen.

De stopmotion animatie is afgemonteerd, alleen het geluid mist nog. Hieraan wordt gewerkt.


Anna

Mijn herinneringen rondom Anna -zie week 6- beschrijven de tijd en na haar dood en de periode dat ze ziek was. Dat is volgens mij de chronologische volgorde, hoewel ik ervan uitga dat andere gezinsleden deze herinneringen in een compleet ander tijdsbeeld plaatsen of dat ze voor hen totaal andere associaties, beelden oproepen. Dit zou de basis kunnen zijn voor een associatief vertelde geschiedenis, waarbij mijn herinneringen als uitgangspunt gebruikt worden, aangevuld met de herinneringen van de andere gezinsleden (perspectieven). Hierbij zou interactiviteit een grote rol kunnen spelen bij het navigeren tussen de verschillende perspectieven.

Inmiddels is er een zoektocht ontstaan naar oude filmpjes (super8) van Anna, waarbij verschillende familieleden in actie zijn gekomen. Het eerste filmpje zal binnenkort hierop te zien zijn.

Meerdere keren heb ik geprobeerd mijn verhaal te verbeelden in gedetailleerdere schetsen dan het 'storyboad-schets in week 6', maar de beelden veranderen weinig.

Portfolio

Het visualiseren of professionaliseren van mijn portfolio heeft deze week vertraging opgelopen, maar het idee om mijn portfolio in de vorm van postzegelvelletjes te presenteren bestaat nog steeds. Een typografiefilmpje dat ik in Vancouver heb gemaakt, heb ik gebruikt om het eerste 'vel' te ontwerpen.

Idee
Een ander idee dat in mijn hoofd zit, maar waar ik verder nog niets mee heb gedaan, is om de typografie van zaken zoals strippenkaarten, trein- of metrotickets te gebruiken om te vervormen tot een 'verdraaide' weergave van de werkelijkheid. Dit moet dan zo zorgvuldig gedaan worden dat een echte strippenkaart niet te onderscheiden is van de gereproduceerde versie, mits je de tekstuele inhoud gaat vergelijken. De inhoud zou compleet banaal kunnen zijn, maar zou ook een verhaal kunnen vertellen van een persoon of gebeurtenis.

renske

Eeh, sorry volgens mij heb ik net een reactie gestuurd zonder tekst. Geen reactie dus. Allereest moet ik zeggen dat ik je site heel 'lekker' en overzichtelijk vind. En dat ik het supergoed van je vind dat je je zo bloot geeft. Dat ideetje dat je had om strippenkaarten e.d. te vervormen vind ik een heel mooi gegeven. Maar het is niet helemaal duidelijk voor mij of dat een los idee is of dat je je portfolio aan wil koppelen...? Daar lijkt mij namelijk het postzegelverhaal aantrekkelijker voor. Wat betreft de boeren denk ik dat je wel goed bezig bent eenselectie te maken in wat je eruit wil lichten zonder dat je een vertekend beeld neerzet vvan wat boeren nu en toen waren. Het lijkt mij namelijk ook nogal een complex verhaal, omdat er zoveel bij komt kijken. Je hebt dat stukje geschiedenis inderdaad nodig om hun levenswijze te kunnen plaatsen. Maar ik denk dat je daar spelenderwijs steeds meer achter komt. Ik snap dat je met je videocamera aan de slag wil, maar waarom niet alleen beeld en tekst ine eerste instantie. Dan ga je volgens mij veel relaxter en echter met de mensen praten, zonder dat je bezeig bent met hoe je camera staat , welke hoek het best is etc. Ik denk dat je voor een filmcamera bijna met zn tweeen zou moeten zijn. Maar goed, volgens mij ga je hartsikke lekker en vallen opstaan hoort daarbij, he?Superinterressant. I love het boerenproject. Ik denk dat je daar iets mee kunt doorbreken (groot woord) in deze tijd.succes, dikke Kus, Rens

18-Feb-03